Художўй, тақводор
  • Аброр          —        покиза, тоза қалбли, солиҳ, тақводор, иймонли; яхши, гўзал ҳулқ-атвор ва феъл эгаси. Арабча.

  • Акиф           —         ғайратли, тиришқоқ ёки зоҳид, дарвеш, таркидунёчи. Баъзи адабиётларда “турғун барқарор, маҳкам“ деб изоҳлангани ҳам учрайди. Арабча.

  • Аҳмад          —        Аллоҳга кўп ҳамду-санолар айтувчи киши, мақтовга, олқишга сазовор. Бу ном Муҳамммад (с.а.в.) сифатларидан биридир. Арабча.

  • Зоҳид           —        диндор, иймону эътиқодли. Художўй, тақводор, тарки дунё қилган. Асли Зоҳидулла, Зоҳиддин. Арабча.

  • Зокир           —        Аллоҳни зикр қилувчи, Аллоҳга итоат қилувчи солиҳ банда. Арабча.

  • Ислом            —       ўзини Аллоҳнинг ихтиёрига топшириш, итоаткор. Исломга бўйсунган. Мўмин. мусулмон. Пайғамбаримиз Муҳаммад (с.а.в.) олиб келган дин номи. Арабча.

  • Мусулмон     —       Ислом динига эътиқод қилувчи; ислом динига бўйсунувчи; художўй, Аллоҳнинг содиқ қули. Арабча.

  • Мўмин           —       динга содиқлигини тил ва иқрор билан ҳамда қалбан тасдиқловчи, имонли, художўй, мўмин номи Аллоҳнинг сифатларидан бири бўлиб, бандаларини асровчи; улар хавфсизлигини таъминловчи маъноларини англатади. Арабча.

  • Обид               —       тоат-ибодат қилувчи, тақводор, диндор, Аллоҳга сиғинувчи, унга ибодат қилувчи, осий бўлмаган мўмин банда. Арабча.

  • Ҳамид            —        мақтовчи, мадҳ қилувчи, Аллоҳга ҳамд-сано айтувчи, шукр қилувчи ёки ҳамид — иссиқ, қайноқ. Бу ном Муҳаммад (с.а.в.) нинг сифатларидан бирдир. Асли: Ҳамидуллоҳ. Арабча.

 

рўйҳатга қайтиш